بين اين مردم سر در گم سرما خورده

دلم از سردى رفتار خودم جا خورده

هرم گرم نفسم يخ زده است از بس كه

شانه ام خورده بر اين مردم سرما خورده

ميروم گريه كنم غربت پر ابرم را

در دل سنگى خود، اين دل تيپا خورده

در غرور شب اين شهر نخواهد فهميد

تا ابد قرعه به نام شب يلدا خورده

كوچه ها را همه گشتم پى تو نامعلوم

كو؟ كدامين در لب تشنه شما را خورده

بر تهى دستى بى حد و حسابم بنگر

دست كوتاه من از دست تو منها خورده

شاعر : فرهاد صفريان

 ۸ ؛ ۹؛۱۰؛۱۱ و روزهاست كه ديگر استكان زندگى را به جاى چاى

ازقند پر ميكنم اما باز هم

                                                 تلخ

تلخ

                               تلخ

                       به گمانم فراموشى گرفته كامم !!؟؟

 " ديگران را غم هست به دل غم من ليك غمى غمناك است "