مي خوام يه صخره باشم ، نه دولا شم تا شم

يه كوه سخت و محكم ، نه اينكه كله پاشم   

  مي خوام يه چشمه باشم ، از دل كوه جدا شم

برم تا پيش دريا ، قاطي ماهي ها شم  

  مي خوام كه ابره باشم ، از روي دريا پاشم

برم رو دشت تشنه ، ببارم و رها شم   

  مي خوام كه باد باشم ، رفيق آسياب شم

تو پره هاش بچرخم ، نون واسه مردما شم   

  مي خوام ستاره باشم ، نور همه جا بپاشم

تو باغ مه گرفته ، مثل شكوفه وا شم   

  مي خوام پرنده باشم ، رفيق بچه ها شم

از قفساي بسته ، پر بكشم رها شم   

  خلاصه چيزي باشم ، كه دردا رو دوا شم

حتي شده يه دكمه ، رو پيرهن شما شم 

 شاعر : (احتمالا) استاد بهزاد فراهانی