بهار  سر چشمه شروع زندگی است ...

آنچه مي گویند بهارست رسید و هوا مطبوع شد. عشق و روح سخت بهم آمیخته اند و

 خروشید روز به روز گرمتر مي تابد و لبخند زنان فخر مي فروشد در آسمان.

رقص شکوفه ها در باد و ترنم کبوتران است كه مي گویند : امیدوار باش ، امیدوار .

مانند بهار بهاری باشيم ، با طراوت و شاداب ، كه اميد نصف خوشبختی است ...

زندگی مي آید : همراه با شکوفه های طبیعت خود را باور كنيم تا باور شویم .

هر روز تان نوروز         نوروز تان پيروز 

زمان بر آنان كه در انتظارند ،بسیار آهسته میگذرد ؛

برآنان كه هراسناک اند ، با شتاب ؛

و بر آنان كه غصه دارند ، بس دراز است ؛

و بر آنان كه شاد و خرم اند ، بسی کوتاه ؛

اما برآنان كه عاشق اند ، زمان ابدیت است .   

                                                              هنری وان وايك

تازگی ها دیدنت برايم خيلي سخت شده به سختی راه رفتن روي ابرها و به سختی

  پر كشيدن. چرا ؟ چرا باید اینگونه باشد و من این چنین از تو دور ؟ ؟ ؟  

اي مونس شبهای تارم !

دوست دارم وقتی جمله ای را در وصفت بر زبان مي آورم هنگام بیانش تو روبه رویم

نشسته باشی . ولی افسوس ! افسوس كه دیوار اتاقم جاي خالي ات را پر كرده و

 سنگ صبورم شده است . تو كه مي تواني دیوارهايي كه بین ما جدايي انداخته و 

جاده هايي كه بین ما فاصله انداخته را ،  ویران كني ... پس بيا كه آمدنت را ارزانی

قلب كوچك اما پر مهرم و اشكهايم را پیشكش وفاداريت كنم.

اي تكيه گاهم در لحظه هاي بي كسي !

بيا! به تو فرصت مي دهم تا غمگین ترین آواز خودت را در خلوت معصوم چشمانم

بخوانی. دوست دارم رهسپار کوچه و پس کوچه هاي این دیار شوم و فریاد كنان  به

همه بگویم :

        تنها تو را دوست دارم

                    بيا و بر سر عهد مان بمان

                           منتظرت مي مانم اي دوست داشتنی ترین !

كاش مي شد به نگاهي دل آشفته من به تو لبخند زند

                                  وتو درعمق نگاهم نفس گرم قناری

                                                      در دو چشم تر من لمس كني

 كاش مي شد چشمهایم

                 در غروب خورشید

                             در فراسوی زمان

                                         با تو ديدار كند

كاش مي شد این سکوت سرد را 

        به تمنای وجود دل من ... و ... به يك لبخند 

                                     غرق در شور و هیاهو بكني

كاش مي شد دل سر سختت را

                                  به تنهايي من ...

                               و به ژرفای سکوت لحظه ها پیوند دهي

                   تا ببيني ...

                             لحظه های زندگی بي تو معنايی ندارد

و من آن خسته درمانده عمر

       زندگی را كه در برق نگاهت جاريست          

                      در پس سردی لبخند كذايي  . . .  " دوست دارم "

اگر ماه بودم به هرجا كه بودي سراغ تو را ازخدا مي گرفتم

وگر سنگ بودم به هرجا كه بودي سررهگذار توجا مي گرفتم

اگر ماه بودي به صد ناز شايد لب بام من مي نشستي

اگر سنگ بودي به هرجا كه بودم مرا مي شكستي ... مرا

مي شكستي ...

اين روزها كه مي گذرد هر روز احساس ميكنم كه كسي در باد فرياد مي زند _‘

 احساس ميكنم كه

مرا از عمق جاده هاي مه آلود يك آشناي دور صدا مي زند ... آري روزي خواهم

رفت : 

   خرم آن روز كزين منزل ويزان بروم           راحت جان طلبم وز پي جانان بروم 

1. دوستت دارم نه به خاطر شخصيت تو بلكه به خاطر شخصيتي كه من هنگام بودن با تو

پيدامي كنم.

2. هيچكس لياقت اشكهاي تورا ندارد و كسي كه چنين ارزشي دارد باعث ريختن اشكهاي تو

 نمي شود.

3. اگر كسي تو را آن طور كه تو مي خواهي دوست ندارد به اين معنا نيست كه تو را با تمام

 وجودش دوست ندارد.

4. دوست واقعي كسي است كه دست تورا بگيرد ولي قلب تو را لمس كند.

5. بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار او باشي ولي بداني هرگز به او

نمي رسي.

6. هرگز لبخند را ترك نكن حتي وقتي ناراحتي چون هر كس امكان دارد عاشق لبخند تو

 شود.

7. تو ممكن است براي دنيا يك نفر باشي ولي براي بعضي افراد تمام دنيايي.

8. هرگز وقتت را با كسي كه حاضر نيست وقتش را با تو بگذراند _‘ نگذران.

9. شايد خدا خواسته كه بسياري افراد نامناسب را بشناسي و سپس شخص مناسب را _‘ به اين

 صورت كه وقتي او را يافتي بهتر مي تواني شكرگذار باشي.

10. به چيزي كه گذشت غم مخور _‘ به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن.

11. هميشه افرادي هستند كه تو را مي آزارند با اين حال همواره به ديگران اعتماد كن و

فقط مواظب باش به كسي كه تو را آزرده دوباره اعتماد نكني.

13. زياده از حد خودت را تحت فشار نگذار _‘ بهترين چيزها در زماني اتفاق مي افتد كه

انتظارش نداري.

1+13. زندگي آنچه زيسته ايم نيست بلكه آن چيزي است كه به ياد مي آوريم تا روايتش

كنيم.

                                                                                 گابريل گارسيا ماركز